WETENSCHAP | OPENBAARHEID EN TRANSPARANTIE
Tekst Auteur Beeld Naam
Openheid alleen wekt geen vertrouwen
Persoonlijk contact maakt het verschil

Hoe transparanter de overheid, des te groter het vertrouwen van de inwoner. Althans dat zou je denken. Maar uit onderzoek van jurist Mathilde Witkam blijkt iets anders.
Vijf jaar lang onderzocht Mathilde Witkam of openheid van gemeenten leidt tot meer vertrouwen bij inwoners. Witkam kreeg de kans om hierop te promoveren aan de Universiteit Leiden, naast haar baan als jurist bij WOZ-toezichthouder de Waarderingskamer. Alle literatuur wees erop dat openheid en vertrouwen sterk met elkaar samenhingen. ‘Maar toen zag ik de uitkomst van mijn onderzoek: nul verband.’
‘Ik wil bellen. En dan vraag ik: wat wilt u precies van ons hebben?’
Waar kijk je naar? Het antwoord werd een van de belangrijkste bevindingen uit haar proefschrift: het ligt eraan waarnaar je kijkt. ‘De feitelijke maatregelen van een gemeente om opener te worden, kun je meten. Dat zijn gewoon puntjes die je kunt scoren. Hoe meer punten, hoe opener.’ De uitkomst daarvan hield geen verband met vertrouwen. Maar wat wel met vertrouwen samenhing, was het oordeel van inwoners over de openheid van hun gemeente. ‘En dat hoeft niet overeen te komen met de feitelijke openheid.’ Een ontnuchterend inzicht. ‘Als je alle punten scoort, kan de inwoner nog steeds zeggen: ik vertrouw de gemeente niet echt.’ Dit wantrouwen heeft volgens Witkam vaak andere oorzaken. ‘Je verandert een wantrouwende inwoner niet van mening door veel informatie te verstrekken.’ Wat het gesprek over openheid nog complexer maakt, meent Witkam, is dat het bijna alleen maar over de Wet open overheid (Woo) gaat. ‘Als ik informatie wil hebben over een belastingaanslag, een parkeervergunning of een kapotte stoeptegel, dan heeft de Woo daar niets mee te maken. Een groot deel van wat de overheid doet, valt niet onder de Woo, maar onder direct contact met inwoners. Daar liggen nog veel kansen.’
Tevreden Witkam wil niet de indruk wekken dat de Woo onbelangrijk is. Bij de Waarderingskamer handelt ze zelf Woo-verzoeken af. Ook dan zoekt ze graag het gesprek. ‘Ik wil bellen. En dan vraag ik: wat wilt u nu precies van ons hebben? Zodat ik kan uitleggen waarom we dat wel of niet kunnen leveren. Dat is een veel fijnere manier om contact te hebben. In driekwart van de gevallen zijn mensen dan helemaal tevreden – ook als ze niet krijgen waar ze naar vroegen.’ In haar proefschrift maakt Witkam onderscheid tussen formeel en informeel contact. Onder formeel contact vallen de officiële wegen, zoals een bezwaarprocedure of beroep. Informeel is al het contact eromheen. Daar is volgens Witkam de grootste winst te behalen. ‘Uiteindelijk draait het voor inwoners om de basale menselijke behoefte om serieus genomen te worden. Kan ik iemand een vraag stellen? Hoe makkelijk dit misgaat, merkte ze onlangs zelf. Ze belde namens iemand anders een gemeente met de vraag of er nog belasting openstond. ‘Degene die ik aan de lijn kreeg, zei: “Goed nieuws, . Er staan geen rekeningen open.” Maar wat bleek: er kwam nog een aanslag. Die moest alleen nog worden verstuurd. Formeel was het antwoord correct. Maar in de praktijk stond er wel degelijk iets open. Je moet als inwoner dus heel goed weten wat je niet weet, voordat je de juiste vraag kunt stellen.’ Dit ligt lang niet altijd aan individuele ambtenaren, zegt ze. Zij hebben het vaak gewoon te druk. Daarom ziet ze hier een taak voor leidinggevenden. ‘Je hebt de tijd en ruimte nodig om je werk goed te doen. Dan kun je een boze inwoner veel beter hebben dan wanneer je je helemaal kapotwerkt en twintig inwoners moet terugbellen.’ Toch is haar advies aan iedere ambtenaar: ‘Probeer contact te leggen. En wees niet bang om toe te geven dat je iets niet weet.’ Daarvoor moet je wel sterk in je schoenen staan. ‘Je moet durven zeggen: ik volg je nu voor driekwart, maar dat laatste kwart begrijp ik nog niet. Ik heb zelf nog nooit een negatieve reactie gehad op deze werkwijze.’ ‘We willen de realiteit altijd graag in cijfers vatten, maar het effect van een goed gesprek is veel diffuser.’ Volgens haar komt het uiteindelijk neer op één vraag: ‘Hoe belangrijk vind je het dat zo’n gesprek goed verloopt?’
Een publieksversie van Mathilde Witkams proefschrift – in toegankelijk Nederlands, met concrete tips voor de praktijk – is te lezen via https://www.waarderingskamer.nl/over-ons/nieuwsberichten/open-overheid-en-publiek-vertrouwen.
‘Je moet als inwoner echt goed weten wat je niet weet’
Deel dit artikel