Netwerken en vernieuwing Het is Hendriks’ vierde jaar als voorzitter. Keer op keer heeft hij gezien hoe jonge ambtenaren vastlopen in hun dagelijkse praktijk, door onhandige regels of een gebrek aan samenwerking tussen organisaties. ‘Ze zijn opgegroeid in een tijd van netwerken, van vernieuwing. Maar bij de overheid stuiten ze voortdurend op die oude bureaucratie.’ Hendriks haalt Max Weber (1864-1920) aan, de Duitse grondlegger van de sociologie, die de bureaucratie beschouwde als meest geschikte organisatievorm om sturing te geven aan overheid en samenleving. Hendriks: ‘De overheid is zo’n beetje gebouwd op die theorie, maar ik ben ervan overtuigd dat die niet meer helemaal bij deze tijd past.’ Die overtuiging is sterker geworden tijdens zijn werkbezoeken, vertelt hij. Samen met collega’s liep Hendriks bijvoorbeeld mee met een boa. ‘Al in de eerste minuut diende zich een voorbeeld aan. We gingen zitten en de boa haalde drie telefoons uit haar broekzak: één voor verkeersboetes, één voor afvalovertredingen en één voor meldingen van burgers. Ze had zelf niet eens meer door hoe vreemd dat is.’ En er was nog zoiets. Het idee is dat boa’s optreden wanneer een Kiss & Ride-bord niet wordt nageleefd. Dit bord geeft aan dat je alleen kort mag parkeren om iemand af te zetten of op te halen. ‘Maar boa’s kunnen hier helemaal niet op handhaven,’ zegt Hendriks, ‘omdat dit bord niet als officieel erkend verkeersbord in de wet staat. Schrijft ze toch een boete uit, dan wordt die geseponeerd zodra de betreffende persoon naar de rechter stapt. En dat heeft als resultaat dat zij haar gezag verliest.’