Worstelen ­met de tijd

‘Een spagaat voelt niet lekker aan’

Het is een bekende spagaat: de overheid neemt alle tijd om tot een besluit te komen en vervolgens krijgen burgers en bedrijven nauwelijks tijd om te reageren. En een spagaat voelt niet lekker aan. Daaraan hangt het pijnlijke gevoel dat twee benen op een onnatuurlijke wijze verschillende kanten opgaan. Natuurlijk is er niks mis mee dat de overheid zorgvuldig is in het nemen van beslissingen en het opstellen van regels. Daarbij moet niet over één nacht ijs worden gegaan. Je mag van de overheid verwachten dat wat er besloten wordt goed doordacht is. Dat vraagt uiteraard tijd. Maar liefst wel goed bestede tijd. Veel tijd gaat echter op aan stoeipartijen tussen overheidsbastions. En daar gaat de politieke machine nog eens overheen, met eindeloze debatten en amendement op amendement. Met als uitkomst een overheidsbesluit dat te laat valt en voelt als een ballenbak, waarin je als burger en bedrijf kopje-ondergaat. En in die ballenbakworsteling moeten burgers en bedrijven vervolgens voldoen aan het in korte tijd indienen van reacties of voorstellen. Het zelf tijd nemen en anderen weinig tijd geven komt veel voor. Ik mag werken aan het versnellen van de woningbouw. Iedereen, die ik daarbij spreek, vindt dat het bouwen van woningen sneller moet. Alleen kijkt iedereen door haar of zijn eigen tijdsbril. Wij hebben scherpe opvattingen over het tijdverlies van anderen en hebben te weinig aandacht voor de gezamenlijk tijd. Waardoor we uit de tijd gaan lopen.

We klungelen maar wat aan met de tijd. Sterker nog, we sturen er niet op. Wij gebruiken de tijd niet. Wij nemen niet de tijd waar dat gewenst is, want wij springen vaak gelijk naar oplossingen in plaats van de tijd te nemen om de grote vraagstukken echt te doorgronden. Ook in het publieke domein is het jumping to solutions en worden het overhaaste besluiten in plaats van doordachte plannen. Wij zijn de problemen van gisteren aan het oplossen, in plaats die van vandaag, of nog beter, die van morgen. Hierdoor lopen wij achter de tijd aan. Wij worstelen met de tijd. Waardoor de doorlooptijd toeneemt in plaats van afneemt. Terwijl snelle veranderingen gewenst zijn, gezien de vraagstukken waarmee wij zitten. En om het nog erger te maken als uitsmijter een uitspraak van paus Franciscus: ‘Wij leven niet in een tijd van verandering maar beleven de verandering van een tijdperk.’ De ultieme tijdworsteling.

Mark Frequin is voormalig top­ambtenaar. Op dit moment is hij adviseur en trainer op het gebied van publiek leiderschap, samenspraak en tegenspraak. Voor de ABD stelde hij het Kompas voor Publiek Leiderschap op.

Deel dit artikel