Dagelijks racisme Dat dat nodig blijft, in de buitenwereld en binnen de overheid, behoeft weinig betoog. Baldewsingh wijst op een personeelsenquête (PER) die de rijksoverheid uitvoerde in 2023, waaruit bleek dat een op de tien ambtenaren te maken kreeg met racisme op de werkvloer. Van de werknemers met een niet-Europese migratieachtergrond was dit zelfs 29 procent. Recenter, in 2024, stuurden vijftig rijksambtenaren een brandbrief naar toenmalig minister Judith Uitermark (Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties), waarin zij stelden ‘dagelijks geconfronteerd’ te worden met racisme. Institutionele discriminatie is zo hardnekkig doordat het heel diep zit, zegt Baldewsingh. ‘Het wordt niet gevoeld en gezien door de mensen die aan de knoppen draaien. En als je het zelf niet ziet, dan denk je dat het niet bestaat. Dat zag je heel nadrukkelijk bij het toeslagenschandaal: mensen riepen wel dat het misging, maar werden niet geloofd.’

Politiek ongemak Het is aan alle ambtenaren om daartegen in actie te komen, zegt Baldewsingh. En ja, dat kan tot (politiek) ongemak leiden. ‘Maar dat is gewoon niet zo erg. Als je je uit angst niet uitspreekt, dan bezorg je je organisatie ook geen goede dienst. Ambtelijk vakmanschap houdt in dat je kundig je werk doet, maar net zo goed dat je je geweten laat spreken. Als je dingen ziet die niet door de beugel kunnen, moet je die uiten. Toon moed, don’t go with the flow.’ ‘Artikel 1 van de Grondwet is mijn morele kompas, en wat mij betreft zou iedereen dat ook zo moeten voelen, helemaal als je als ambtenaar de eed hebt afgelegd. Je zweert trouw aan de Grondwet, niet aan een bewindspersoon, niet aan de politieke kleur van dat moment.’