In het regiobos

Elke regio telt! is de titel van een advies van drie adviesraden uit 2023; een titel die nog vaak wordt aangehaald. Niet zozeer de inhoud van dat advies wordt aangehaald, maar vooral de titel. Die titel is een slogan geworden voor alle regio’s in Nederland die eisen dat zij speciale aandacht verdienen. Nu is het interessante dat Nederland nogal veel regio’s kent. Niet zozeer doordat ons kleine land is opgedeeld in veel regio’s. Nee, het geval is dat wij voor elk onderwerp een regio-indeling hebben gemaakt of gekregen. Wij kennen regio’s voor schoolvakanties, voor de arbeidsmarkt, voor de veiligheid, voor omgevingsdiensten, voor de woningmarkt, voor zorgkantoren en ga zo maar door. Opgeteld kennen wij volgens de Atlas van Nederland meer dan dertig soorten regio-indelingen. En het pijnlijke daarbij is dat die indelingen stevig verschillen. Het is een grote lappendeken van regio’s. Om gek van te worden. Menig wethouder kan zijn of haar agenda vrolijk vullen met overleg in de diverse regioverbanden. Van het ene naar het andere overleg. En natuurlijk worden in regioverband beslissingen genomen. Alleen ontbreekt daarvoor vaak nog de democratische legitimering. En alsof dat nog niet pijnlijk genoeg is, houden sommige regio-indelingen zich niet aan bestuurlijke grenzen van provincies, en in een enkel geval zelfs ook niet aan gemeentegrenzen. En al die regioverbanden zijn sectoraal aangevlogen, waardoor samenhangend en integraal beleid heel lastig is. Het lijkt wel op de verkokering van het rijk, waar gemeenten juist tegenaan hikken.